Kloosterkerk

De bouw van deze serene Romaanse kerk ving aan in 1139. Het is
één van de oudste cisterciënzerkerken op Franse
bodem. Het oorspronkelijke voorportaal is in de achttiende eeuw
gesloopt. De soberheid van de architectuur, kenmerkend voor deze
orde, wordt hierdoor aangedikt.

Met betrekking tot het interieur is iets gelijkaardigs aan de
hand. Natuurlijk is het zeer sober in vergelijking met andere
kerken. Het ontbreken van een betegelde vloer, zoals in de huidige
situatie, versterkt dit effect. Desalniettemin geeft het interieur
een goed beeld van de eenvoudige wijze waarlangs deze orde schoonheid
verwezenlijkt. De subtiele lichtval uit de ramen de zijbeuken,
het koor en de gevel dragen daartoe bij alsook de harmonieuze
onderlinge verhoudingen.

In de noordelijke arm van het transept staat een beeld van de
Maagd met het Kind uit de dertiende eeuw. In de zuidelijke arm
staat een grafmonument van Mello d’Epoisses en zijn vrouw
(veertiende eeuw). Dit adellijke echtpaar is liggend weergegeven
omringd door enkele kleine figuren. Een kleine beeld van een lezende
monnik nodigt de cisterciënzerbroeders uit om het paar te
herdenken tijden hun gebeden.

Het koor is in het westen rechthoekig begrenst. Voor deze westelijke
begrenzing is een altaarstuk uit het einde van de dertiende eeuw
geplaatst. Het reliëf illustreert verhalen uit de bijbel,
zoals de hieronder afgebeelde kruisiging. In het koor bevinden
zich oude grafstenen en geëmailleerde tegels uit ca. 1300.
Deze tegels bevonden zich vroeger ook in een deel van het schip.
|