St.-Michel

De bouw van de St.-Michel is net voor het einde van de vijftiende
eeuw gestart. De kerk verving een bouwvallige voorganger. De vormgeving
van die oudere kerk beïnvloedde de huidige enigszins.
De stijl is kenmerkend voor de
gotiek, alhoewel er ook
renaissancistische invloeden te bespeuren zijn. Het laatgotische
interieur was eerder voltooid als de gevel. Kenmerkend voor de
gevel is de elegante synthese tussen de laatgotische
en renaissancistische
stijlkenmerken. Het boven elkaar plaatsen van de drie klassieke
bouworden en het gebruik van medaillons en grotesken zijn ontleend
aan de renaissance. Het benadrukken van de verticale lijn en het
verfijnde beeldhouwwerk is in de geest van de gotiek.

Het laatste oordeel, op het timpaan van het middelste
portaal, is een mooi voorbeeld van een renaissancistisch element.
De Italiaanse
renaissance heeft een dergelijke weergave van naakten mogelijk
gemaakt. De bouw van de lichamen en de houding en verkortingen
tonen duidelijk verwantschap met het werk van Michelangelo.
Het werk wordt toegeschreven aan Nicolas de la Cour, een Vlaming.
De bouw van de torens duurde tot in 1667. De vormgeving van het
bovenste deel staat veel dichter bij de barok
als bij de gotiek.
|